Prolog

Wiesz że miałeś wszystko tylko wtedy kiedy wszystko straciłeś
Nienawidzisz podróży tylko gdy jesteś daleko od domu
Wiesz że ją kochasz tylko gdy pozwolisz jej odejść
~Passenger, Let Her Go

Nasza wędrówka skończyła się, kiedy upadła. Jej dłonie były zimne, a usta sine, a nie różowe. Przemęczenie i brak jedzenia ją osłabiały. Jak ja mogłem do tego dopuścić?
Kazałem jej usiąść na krześle i podałem jej bukłak by się napiła. Zaczęła szeptać moje imię, a jej oczy zaczęły się zamykać.
Kucnąłem przed nią i zacząłem klepać ją lekko po policzku, prosząc by nie zasypiała. Ta złapała mnie za dłoń i zakaszlała. Powiedziała, że chce już iść spać.
Zrozumiałem aluzję.
Miała dość wiecznego uciekania.
Ja też miałem, ale nie potrafiłem stanąć twarzą w twarz z tymi cholernymi poczwarami, które tylko utrudniały mi życie.
Mi i jej.
Jej słodki głos ucichł, a jej powieki opadły. Nie wiedziałem, czy żyje czy nie. Byłem zbyt wściekły i zrozpaczony by to sprawdzać. Wziąłem ją na ręce i zaniosłem do najbliższej sypialni. Oczy piekły mnie przez gromadzące się w nich łzy.
Kiedy ją poznałem… O Boże! Jaki ja byłem nią zauroczony! Jej oczy, włosy, usta, charakter, głos. Moje wyobrażenie ideału. Staliśmy się przyjaciółmi… Nie uważałem. Wciągnąłem ją w to bagno, a teraz płacę.
Jaki ja byłem głupi! Gdybym ją wystarczająco szybko odrzucił, nie cierpiałbym teraz, a ona nie musiałaby za mną iść.
Mogłem jej nie pozwalać mi towarzyszyć. Wróciłbym, czy nie. To nie ma znaczenia. Znalazła by kogoś, kto byłby takim przyjacielem, jak ja. Ba! Nawet lepszym!
Znalazłaby kogoś normalnego, kogoś, kto zasługuje na jej przyjaźń.

Komentarze

  1. Annie1 czerwca 2017 11:55

    Zapowiada się ciekawie...
    (pierwsza!)

    OdpowiedzUsuń
  2. Alessia1 czerwca 2017 12:12

    Hmmm...Same nowości.
    Zapowiada się bombowo.
    Kolejny pomysł zrodził Ci się w głowie i zamierzasz się nim podzielić z czytelnikami. Świetny pomysł.
    Zobaczymy co będzie dalej. Jak na razie mi się podoba. Bardzo.
    Zaciekawiłaś mnie i chce już następny.

    OdpowiedzUsuń
  3. Shrew3 czerwca 2017 07:00

    Cudo! ❤

    OdpowiedzUsuń
  4. Malusiaa3 czerwca 2017 08:31

    Świetne! <3

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Druga róża

Nic nie mogę poradzić na to że rozpadam się na części. Nie mogę uwierzyć że rozdzierają mi serce na kawałki. Zagubiony,  W niebie wypełnionym płatkami śniegu Sprawimy że będzie dobrze spadając na dno. ~My Darkest Days, Come Undone Zacząłem powoli podążać korytarzami starego, podniszczonego pałacyku. Miałem nadzieję, że lampa w najbliższym czasie nie zgaśnie. Nie miałem już krzesiwa, a panicznie bałem się ciemności. Miałem ochotę pójść do piwniczki winnej i się upić. Chęć ponownego posmakowania tegoż trunku była cholernie silna. Ruszyłem więc do piwniczki. Nie piłem już pięć lat. Byłem uzależniony, ale dzięki niej przestałem pić. Tak, znów coś zrobiłem dla tej uroczej dziewczyny o najpiękniejszych oczach, jakie widziałem. Odpowiedź brzmi tak, zauważyłem swoje poświęcenie. Cóż, nie dla wszystkich bym to zrobił. Tylko ona na to zasługiwała. Byłem w ciemnej piwniczce pełnej wina. Zacząłem szukać tego z czterdziestego trzeciego. Moje poszukiwania jednak okazały się ...
Czytaj więcej

Piąta róża

Tak trudno odpuścić A ja wciąż słyszę dźwięk Twojego głosu śpiewającego w mojej głowie Nie mogę się poddać ~My Darkest Days, Still Worth Fighting For Stałem nad biurkiem z mapami i jakimiś papierami. Obok nich stała kula. Świeciła na kolor niebieski, była gładka, a wyglądem przypominała kryształową kulę u różnego rodzaju medium. Wyjrzałem przez okno. Było już ciemno. Na gałęziach drzew leżał śnieg. Czyli była zima. Światło księżyca wpadało przez odsłonięte okno, niebo było bezchmurne. Nagle poczułem jak coś lub ktoś przytula moją nogę. — Tatusiu, mama mówi byś zszedł do jadalni na kolację — usłyszałem głos jakiejś dziewczynki. Popatrzyłem na postać, która stała przyczepiona do mojej nogi. Była nią kilkuletnia dziewczynka o włosach brązowych, a oczach zielonych jak szmaragdy. Ale to by znaczyło… — Dobrze, có… córeczko. Nie mogłem uwierzyć, że to powiedziałem. Brzmiało to jak jakiś dziwny żart. Albo sen, marzenie. Wziąłem tę małą istotkę na ręce i razem z nią posz...
Czytaj więcej

Pierwsza róża

Patrzę i głęboko zaglądam Ci w oczy, Z każdym razem mój dotyk sięga coraz dalej. Gdy odchodzisz, błagam byś została, Wołam Cię po dwa, trzy razy z rzędu. ~Sofia Karlberg, Crazy In Love (Beyonce cover [Male version]) — Jak mogłeś na to pozwolić?! — Usłyszałem z daleka jej wściekły głos. Nie potrafiłem jej zawołać, spytać gdzie jest. Nie mogłem się ruszyć, by pobiec za jej głosem, by wszystko wyjaśnić. — Jak mogłeś doprowadzić do takiego stanu?! Ufałam ci!  Jej głos zaczął się łamać, ja nadal nie mogłem się ruszyć, a mój język odmawiał mi posłuszeństwa.  Nagle pojawiła się w snobie światła. Jej oczy były przekrwione od łez, a usta tak samo sine, jak wtedy, gdy ją straciłem. Lazurytowa sukienka była pozbawiona połowy spódnicy, co czyniło ją krótką do połowy ud przez co można było dostrzec jej blade, smukłe nogi.  W pewnym momencie upadłem. Głos dziewczyny zaczął stawać się przytłumiony, a obraz przede mną stał się rozmazany, po czym powoli ciemniał. ...
Czytaj więcej