Trzecia róża

Gdziekolwiek jesteś, nie przestanę szukać

Bez względu na to, ile to zajmie, muszę wiedzieć

Gdzieś cię odnajdę

Będę się starać, aż do końca mych dni

Muszę jedynie wiedzieć, cokolwiek się stało

Prawda wyzwoli moją duszę

~Within Temptation, Somewhere

— Danny... — usłyszałem z daleka.

Tylko ona mnie tak nazywała. Och, czy to znowu sen?

— Danielu...

Zobaczyłem światło. Wyjście! A w nim ona. Jak zawsze piękna i uśmiechnięta, tym razem ubrana w czerwoną, długą suknię. Jej piękne, długie włosy były poskręcane w loki, a pasma przy twarzy, spięte z tyłu głowy. Wyglądała fantastycznie.
Podbiegła do mnie i przytuliła, po czym spojrzała mi w oczy. Odgarnęła grzywkę z moich oczu, a po chwili jej usta znalazły się na moich.

Pech chciał bym się obudził. Moja teoria na temat tego, że to był sen — sprawdziła się.
Zauważyłem, że zasnąłem schowany za beczką w piwniczce winnej. Czyli... żyję. Dobry Boże! Nic mi nie jest...! Tyle że... z tego snu wolałbym się nie obudzić.
Wstałem obolały z ziemi, chwytając zgaszoną lampę. Chyba nie powinienem spać w pozycji siedzącej i to jeszcze na twardym, kamiennym podłożu. W końcu muszę znaleźć czas by się wyspać i położyć się w jakiejś sypialni, na łóżku.

Spojrzałem na lampę oliwną. Szlag! Nie mam już hubki*! Świetnie! Być może, ale tylko może, w jej pokoju jest jej jeszcze trochę.
Wyszedłem z piwniczki i spowitym w półmroku korytarzem, ruszyłem do pokoju, śniącej mi się coraz częściej dziewczyny.

Dlaczego w moim pałacyku miała pokój? Często zostawała na włościach do późna, więc nie uśmiechało jej się iść ciemną nocą. Zresztą i ja bym jej nie puścił. Postanowiłem więc zagospodarować dawną pracownię mojej siostry i stworzyć tam dla niej sypialnię.

Gdy wszedłem do pomieszczenia, oślepiło mnie jasne światło. Jej pokój był zawsze jaśniejszy od innych. Był najbardziej wystawiony na słońce, więc nie dość, że było jasno to i ciepło.
Podszedłem do komody, na której znalazłem trochę hubki. Wziąłem ją, ale potem popatrzyłem na białą pozytywkę, którą dostała kiedyś ode mnie na urodziny.
Schowałem materiał, który miałem podpalić i chwyciłem w ręce jasne urządzenie. Usiadłem na łóżku i nakręciłem ją. Nagle zaczęła grać piękna, uspakajająca, delikatna melodyjka. Wreszcie coś przyjemnego.
Nagle poczułem się obserwowany. Odwróciłem się i zobaczyłem tylko różę. To już kolejna.

Czy to przypadek, że to akurat te kwiaty, które uwielbiała moja ukochana?